Op donderdag 29 november heeft een zitting plaatsgevonden in het kader van het proefproces dat de Stadsduivenwerkgroep had uitgelokt tegen het gemeentelijke voederverbod voor stadsduiven. De als non-conformistisch bekend staande rechter A. Fokkema was ziek en werd vervangen door iemand die zich voorstelde als "Evenhuis." Volgens onze advocaten zou de personele wijziging niet gunstig voor ons zijn. Ons verweer is dat het voederverbod in strijd is met hogere wetgeving en daarom illegaal is. In de Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren staat namelijk dat je zonder een redelijk doel te dienen een dier geen schade of letsel mag berokkenen (artikel 36). Aangezien we zijn begonnen met voederen omdat de dieren er in de aanvangssituatie zeer slecht aan toe waren door gebrek aan gezond voedsel, leek de bewijslast een open deur. Toch is dit juridisch lastig. De rechtbank vertrouwt liever op getuige-deskundigen. De zitting werd aanvankelijk een anti-climax. Hoogleraar Joost Tinbergen was als getuige-deskundige opgeroepen. Zijn rapportage is inhoudelijk uiterst aanvechtbaar en het was de bedoeling dit ter zitting duidelijk te maken. We hoopten om op die manier te bereiken dat het andere rapport, dat van dierenpathologe en universitair docente Marja Kik, als enig echt deskundigenrapport overeind zou blijven staan, met name op die punten waar beide rapporten elkaar tegenspreken. Dit werd een anti-climax. Joost Tinbergen bleek in zijn element toen hij lustig kon doorbomen over hoe hij de zaken bekeek. Een interessant debat bleek niet mogelijk, we mochten alleen een paar vragen stellen. Onbedoeld werd op die manier een hoogst aanvechtbare rapportage langdurig onder de aandacht gebracht zonder aangevochten te kunnen worden.

We hebben ons toen moeten concentreren op de mogelijkheden die ons wel geboden werden. Onze advocaten hadden uitstekende pleitnota's geschreven. Daarnaast hadden Hans Osinga en ikzelf ook nog het nodige te melden. We hopen uiteraard dat dat genoeg is geweest, maar het valt te betwijfelen. De rechter zinspeelde er namelijk op om eventuele boetes met 1 euro te verhogen om een eventueel hoger beroep mogelijk te kunnen maken in deze principekwestie. Wellicht wenst de rechter een eventuele onverbindendverklaring bij voorkeur aan een andere rechter over te laten.

Op woensdag 12 december weten we meer. Om 13.00 uur wordt dan vonnis gewezen (HJV).

In juli zijn de vangacties die vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen stopgezet waren op grote schaal hervat. Wij missen hierdoor naar schatting al ca. 1000 duiven. TV Noord liet Dick den Hertog, directeur van Duke Faunabeheer, uitgebreid aan het woord om uit te leggen hoe fijngevoelig zijn personeel met de duiven omgaat. In feite heeft dit bedrijf een zeer slechte naam: het heeft lokduiven gebruikt, hetgeen verboden is, het zorgt niet altijd voor water en voer voor de gevangen duiven, het gooit duiven in een jutezak op een trailer en het leegt de kooien soms pas na 4 dagen, zodat de duiven heel lang bij regen, wind en felle zon in de kooi zitten, terwijl de wet dagelijks legen voorschrijft. Ook bij ganzen- en zwanenruimingen is het extreem wreed te werk gegaan. Intussen benadrukt wethouder Visscher steeds maar dat het dierenwelzijn bij dit bedrijf gewaarborgd is.

Tevens blijft de gemeente volhouden dat deze vangacties leiden tot een oplossing van de problemen. Wethouder Visscher bleek niet eens op de hoogte van het fiasco in Utrecht, waar men in 2004 4000 duiven heeft gevangen en binnen een jaar ontdekte dat de duiven zich alleen maar des te sneller gingen voortplanten. Een ervaring die al tientallen jaren lang bekend is, maar moeilijk tot beleidsbepalers schijnt door te dringen, ook in het buitenland. Recent zijn in België Brussel en Antwerpen gestopt met doden en overgestapt op tillen en in Duitsland: Mannheim (in 2003 nog 8000 duiven gedood!), München, Wiesbaden, Dortmund, Düsseldorf en Essen. Van een NRC-verslaggever moest deze wethouder n.b. horen dat de vangacties in Utrecht geen blijvend resultaat te zien gegeven hadden, hooguit voor 3 - 6 maanden. Het is voor ons duidelijk dat de nieuwbakken wethouder maar één bron van informatie is, nl. de stadsecoloog en dat is een zeer troebele bron. Hij heeft de goegemeente wijsgemaakt dat de tillen in Duitsland over het algemeen een fiasco waren en leeg stonden. Ook is hij verantwoordelijk voor het onzinverhaal dat stadsduiven zich zonder verzorging goed kunnen redden.

N.a.v. de - overigens zeer teleurstellende - uitspraak van de rechter inzake het kort geding van de Dierenbescherming tegen de gemeente Groningen, waarbij stopzetting van de vangacties geëist werd, werd de Stadsduivenwerkgroep attent gemaakt op het feit dat de Nederlandse wetgeving de stadsduif beschouwt als een huisdier. Het door de gemeente Groningen ingestelde voerverbod is dan ook volkomen absurd. Een kenmerk van huisdieren is namelijk dat zij voor hun verzorging afhankelijk zijn van de mens. En dan wil onze plaatselijke overheid deze verzorging juist verbieden en noemt ze de dagelijkse verzorging van de duiven de oorzaak van alle problemen!